Erik wilde altijd al een keer een bekende schilder zijn. 1 probleem, hij kan echt niet schilderen. De oplossing: je schilderij gewoon zelf ophangen in het Stedelijk Museum Amsterdam!
Geluidsfragment van Radio538 op RuuddeWild.nl
We leven in een wereld van negatieve conditionering. De drie grote stimulatoren daarvan zijn… angst, hebzucht en ijdelheid Zij beheersen verkoopprocessen en vooral: Ze kunnen je beheersen als mens.
Onze maatschappij speelt in op angsten. Dit gebeurt in vijftig procent van de reclames die we zien (de rest speelt in op hebzucht en ijdelheid). Denk maar aan reclames voor levensverzekeringen, gestolen creditcards, banden met extra grip bij regen, remmen die helpen voorkomen dat een kind van de fiets rijdt en beveiligingssystemen zodat je huis niet wordt leeggeroofd. Als je die onzin maar vaak genoeg ziet, word je vanzelf bang.
We worden er voordurend aan herinnerd om onze fiets op slot te zetten, een inbraakalarm te nemen en veilig te neuken. Om het allemaal nog erger te maken, zien we politieagenten bij feestjes, metaaldetectors in de disco en staat de lokale krant bol van alle misstanden bij jou in de omgeving. Elke minuut van de dag word je herinnerd aan alle dingen waarvoor je bang moet zijn.
Onze maatschappij doordrenkt je van angst en het is dus logisch dat je die meeneemt naar je werkplek. Het vertaalt zich in een angst om te falen. Deze angst wordt versterkt op werkplekken/ ondernemingen met een vijandige sfeer. Bazen en managers die dreigen, intimideren en kleineren.
Temidden hiervan vechten we voor succes.. Terwijl we denken dat we bang zijn om te falen of er in elk geval niet mee geconfronteerd willen worden, hebben we er allemaal in meer of mindere mate voortdurend mee te maken. Iedereen faalt. Maar falen is relatief. Het meten ervan is subjectief. Het gebeurt voor het grootste deel in jouw hoofd. Als je ‘ik heb gefaald’ verandert in ‘ik heb geleerd wat ik nooit meer moet doen,’ sta je er heel anders tegenover. In hoeverre je faalt, bepaal je zelf.
.